Beoordeling artikel

Ons doel is om uiteindelijk een artikel te publiceren over ons onderzoek. We willen mensen duidelijkheid bieden over de positieve en negatieve kanten van de medicatie en onderzoeken of het verstandig is om kinderen met de diagnose al medicatie te geven als ze hier nog niet echt problemen door ervaren. Kortom, we wensen een objectief en eerlijk beeld van zowel de positieve als negatieve effecten van methylfenidaat op de mens te schetsen.

Om een goed artikel te kunnen schrijven, moet ik me baseren op bestaande artikels. Daarom bestudeer en beoordeel ik een artikel van National Geographic, een wereldwijd gerespecteerd magazine. Ik heb een actueel artikel van Yudhijit Bhattacharjee gekozen, genaamd ‘De Strijd Tegen Chronische Stress’. De nieuwste wetenschappelijke inzichten (uit mei 2024) over chronische stress en de manier waarop we de psychische en lichamelijke gevolgen ervan kunnen beperken staan centraal in het artikel. Het sluit dus sterk aan bij ons onderzoek en behandelt nieuwe informatie.

Bhattacharjee start zijn artikel met een stresstest. Ik vind dit langs de ene kant zeer goed. Bhattacharjee geeft mensen hiermee inzicht in hun eigen stressniveau. Het is geen diagnose maar een manier om inzicht te krijgen. Onder de vragenlijst in het artikel staat in kleine lettertjes geschreven: “De uitkomst van deze zelftest is geen diagnose en zegt niets over een eventuele behandeling. De test is alleen bedoeld om u inzicht te geven in uw stressniveau.” Ik ben persoonlijk geen voorstander van het gebruik van kleine letters bij artikels/testen over de gezondheid van de mens. Waarom werd dit niet in de inleiding vermeld? Veel mensen lezen de kleine lettertjes niet. Dit kan voor misverstanden zorgen. Mensen die de vragenlijst ‘eens snel invullen’ en niet aandachtig de kleine lettertjes lezen, kunnen dit als een soort diagnose zien. Het is niet de bedoeling dat er een vorm van onduidelijkheid bij dit soort thema’s ontstaat. Ik zou duidelijk aankaarten dat de vragenlijst enkel dient om de lezers een beter inzicht te geven in hun stressniveau.

In het artikel schrijft men in de inleiding: “Mensen kunnen op dezelfde gebeurtenissen heel verschillend reageren. Om te meten in welke mate iemand bepaalde situaties als stressvol ervaart, hebben psychologen in 1983 de Perceived Stress Scale (PSS) ontwikkeld. Deze vragenlijst is wereldwijd nog altijd een van de meest gebruikte manieren om stress te meten. Beantwoord onze aangepaste vragenlijst en meet uw eigen stressniveau.” Door deze inleiding kan de lezer de indruk krijgen dat deze vragenlijst kan dienen als diagnose. De nadruk in de inleiding ligt op hoe professioneel en bruikbaar deze test is. Ik vind het goed dat de auteur deze info geeft, maar ik zou zelf ook vermelden dat dit enkel dient om de lezer inzicht te bieden in zijn of haar stressniveau. Naar mijn mening is het beter om miscommunicatie te vermijden en duidelijk aan te kaarten dat wanneer een lezer binnen de categorie ‘zware stress’ zou vallen, die best professionele hulp raadpleegt, maar er nog niet van mag uitgaan dat hij of zij mogelijk chronische stress heeft.

Verder vind ik dat het artikel ongelofelijk goed in elkaar zit. Het kleinste detail hoort bij het plaatje. Het geeft de lezer een duidelijk beeld van wat chronische stress is en hoe de patiënten ermee kunnen omgaan. Het artikel helpt mensen beter omgaan met hun moeilijkheden, dat hopen wij ook te bereiken. De onderzoeken naar chronische stress uit de geschiedenis worden vermeld, de effecten van een stressvolle baan, hoe stress de ontwikkeling van de hersenen op jonge leeftijd bij muizen beïnvloedt, de gevolgen van chronische stress op het menselijk lichaam, de invloed van chronische stress op de samenstelling van de moedermelk en de bijhorende gevolgen voor de nakomelingen, onderzoek naar beschadiging van DNA door stress, hoe men stressmomenten kan terugzien bij mussen a.d.h.v. de hoeveelheid corticosteron in de veren, het verzwakken van het immuunsysteem bij chronische stress en verschillende manieren om met deze stress om te gaan. De inhoud van dit artikel is gewoonweg fenomenaal. Ik hoop mijn artikel inhoudelijk in dezelfde richting te schrijven. Ook de lay-out en het beeldmateriaal gaven me kippenvel. De betekenis en kracht achter de foto’s geven het artikel een diepe emotionele lading; zoiets is niet te evenaren. De lezer wordt in het artikel gezogen. Het artikel bestaat uit 30 pagina’s, maar geen enkele pagina is naar mijn mening overbodig. Het is een perfect geheel. De foto’s van Brian Finke smelten op een sublieme manier samen met de tekst van Bhattacharjee. Wat zij hier hebben neergezet, is een toonbeeld van hun kwaliteiten. Een werk dat AI niet eens in een fractie zou kunnen benaderen. Het plaatje is af.

wyffels Thibault, MIND-Project, 10 September 2025, 15:50